A maxia franciscana encheu Herbón
https://youtu.be/9yOgmJvCyOM?list=RD9yOgmJvCyOM
O aire na Igrexa do Convento de Herbón vibraba cunha mestura de expectación e devoción. Non era para menos: o 8º Centenario do «Cántico das Criaturas» trouxera un evento único, un concerto da Orquestra Clásica de Valga (OCV) que esgotou o aforo por completo. A noite prometía ser un diálogo entre música, fe e a intemporal figura de San Francisco de Asís. Promesa cumprida sobradamente.
A solemnidade inicial rompeu cunha intervención inesperada. No centro do espazo, fonte do altar, o compositor, o italiano Emanuele Stracchi, tomou a palabra. Nun italiano perfectamente comprensíbel, comezou cun sorriso e unha chiscadela: «Polo menos, algún día poderedes dicir que vistes un concerto cun compositor vivo, un compositor vivente, que é algo moi raro».
Un camiño dende Asís
Stracchi afondou axiña na conexión persoal que o unía á figura central da noite. «Eu veño da terra de San Francisco, son de Umbría, veño da terra de Asís«, explicou. Esta proximidade xeográfica era tamén espiritual, pois para o compositor, San Francisco «entendeuno todo» e «chegou verdadeiramente ao corazón do cristianismo».
Presentou o repertorio, un abano de obras centradas no santo de Asís:
- O Cántico das Criaturas: A obra que tivo a súa estrea absoluta en Greccio, o santuario onde San Francisco fixo o primeiro presebe do mundo.
- Vita di San Francesco: Unha peza que narra a biografía do santo.
- A Bendición de San Francisco: Unha composición totalmente nova, escrita e dedicada especificamente á OCV para esa ocasión.
- O alto e glorioso Deus: Basada nun texto de San Francisco que describe a Deus como «o infinito», «alto» e «glorioso».
https://youtu.be/UnG6M1c-G6U
A estrea galega da «Vita Sancti Francisci»
O momento álxido da noite foi a estrea en Galicia da suite «Vita Sancti Francisci». Coa inestimable axuda na adaptación lingüística de Frei Miguel de la Mata, Stracchi desgranou a estrutura e o significado de cada unha das seis partes, convertendo a presentación nunha viaxe didáctica pola vida do santo.
Baixo a batuta de Manuel Villar Touceda, coas voces solistas da soprano Andrea Torrado García e do barítono Eliseu Mera Quintas, a OCV deu vida ao repertorio do concerto, incluída a suite, parte por parte:
| Episodio | Título | Significado Narrativo |
| I | Nudus nudum Christum sequi | O momento crucial no que Francisco abandona a súa riqueza para abrazar a vida relixiosa, seguindo a Cristo espido. O comezo da vida franciscana. |
| II | Predicator Pacis | A mensaxe central do labor de San Francisco: a paz, salientada polo mantemento do título en latín. |
| III | Laudato sit, Frater Sol et Soror Luna | Unha «auto-cita» musical, reintroducindo e transformando o tema do Cántico das Criaturas na narrativa da vida. |
| IV | Cum Clara et Paupere Dama | A amizade con Santa Clara. O compositor emprega un «truco» musical: os músicos tocan sobre as cordas ao aire (baleiras) para simbolizar a pureza e a virxindade da santa. |
| V | Stigmata in Monte Alvernæ | A recepción dos estigmas. Outra «auto-cita» que conecta coa música da morte de Cristo, simbolizando como Francisco recibe a dor de Xesús. |
| VI | Transitus Sancti Francisci | Dedicada á morte, a palabra Transitus (tránsito, paso) é escollida para subliñar que non é un final, senón a pasaxe á vida eterna. |
O concerto non foi só unha exhibición musical; foi unha experiencia que conxugou arte, espiritualidade e un profundo compromiso coa natureza, a esencia do Cántico das Criaturas. A emotividade do programa calou fondo no público, ligando a celebración do VIII Centenario Franciscano actual, centrado no «Cántico», co que está por vir en 2026, conmemorando o «Tránsito de San Francisco».
Stracchi pechou o acto cun sincero agradecemento ao público pola súa presenza e á OCV «por darlle vida á miña música». Sen parangón, o evento en Herbón selou unha conexión cultural e espiritual entre Galicia e Asís, deixando nos asistentes a sensación de ter presenciado algo verdadeiramente único e perdurábel.
